Przygotowanie do zawodu i perspektywy zatrudnienia

Archive for the ‘Socjologia’ Category

Asertywność

Asertywność – termin w psychologii oznaczający posiadanie i wyrażanie własnego zdania oraz bezpośrednie wyrażanie emocji i postaw w granicach nienaruszających praw i psychicznego terytorium innych osób, ale także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych – bez zachowań agresywnych. Osoba asertywna ma jasno określony cel i potrafi kontrolować własne emocje, nie poddaje się łatwo manipulacjom i naciskom emocjonalnym innych osób.

Asertywność wyraża się umiejętnością bezpośredniego przekazywania własnych opinii, przekonań, poglądów i potrzeb, a także łatwością swobodnego dzielenia się wiedzą o swoich priorytetach i wyznawanym systemie wartości. Istotą zachowania asertywnego jest także umiejętność odmawiania, mówienia „NIE” w sposób pewny, zdecydowany, a jednocześnie nieuwłaczający godności innych osób – i zawsze z podaniem konkretnej przyczyny odmowy.

asert

Asertywność to:
– umiejętność wyrażania opinii, krytyki, potrzeb, życzeń, uczuć
– umiejętność odmawiania w sposób nieuległy i nieraniący innych
– umiejętność przyjmowania krytyki, ocen i pochwał
– autentyczność
– elastyczność zachowania
– świadomość własnych zalet, wad i opinii (samoocena)
– wrażliwość na innych ludzi
– stanowczość

Mówimy o sobie, własnych poglądach i uczuciach
Nie ukrywamy się za innymi
Nie oceniamy, nie filozofujemy
Nie używamy „my”
Przyjmujemy postawę „jestem w porządku”

Zasadnicze własności asertywności:
– Postępowanie w sposób uczciwy – potrafisz powiedzieć to, co myślisz tak, aby nikt nie poczuł się urażony
– Nienaruszanie praw – korzystanie z praw osobistych w taki sposób, aby równocześnie szanować i przestrzegać prawa osób trzecich
– Dbanie o własny, dobrze pojęty, interes – umiejętność słusznego oceniania, co jest dla ciebie korzystne i czemu możesz poświęcić swój czas i uwagę.

Przed kontaktem z drugą osobą pozbądź się wszystkich negatywnych uczuć i emocji
Swoje wypowiedzi staraj się rozpoczynać od zdań:
– Cieszę się, że ty…
– Chciałbym, abyś…
– Byłbym wdzięczny, gdybyś…
– Wolałabym, abyś…
– Mam nadzieję, że…
– Czy nie zechciałbyś…
– Chętnie skorzystałbym z twojej pomocy przy…

aserti

Asertywność fizyczna – zdolność do przybierania takiego wyglądu i sposobu zachowania, dzięki czemu można pokazać, że ma się wpływ na aktualną sytuację i w pełni kontroluje się to, co się dzieje. Asertywność fizyczna świadczy również o dużym poczuciu własnej wartości, umiejętności dbania o własne interesy oraz gotowości do obrony swoich praw.

Asertywność fizyczna w praktyce to przede wszystkim:
– jak najczęstsze uśmiechanie się
– ubieranie się w sposób odpowiedni do okoliczności, wieku itp.
– chodzenie sprężystym, zdecydowanym krokiem, z podniesioną głową
– mówienie mocnym, pewnym i jednostajnym głosem
– dbanie o to, by w głosie słychać było pewność siebie i przekonanie o słuszności wypowiedzi
– stosowanie zasady „bądź zawsze uprzejmy i miły”
– zachowywanie się w sposób zdradzający dużą pewność
– podczas rozmowy lub innego kontaktu bezpośredniego należy zawsze patrzeć drugiej osobie prosto w oczy
– podczas witania się lub żegnania należy mocno ściskać drugiej osobie dłoń

Techniki zachowań asertywnych
1. Zdarta płyta – konsekwentne powtarzanie tego samego argumentu, stanowiska, zdania, które zostało wypowiedziane wcześniej.
Stosując tę technikę trzymamy się własnego wariantu w sposób stanowczy, nie zmieniając go pod żadnym pozorem i powtarzając go tyle razy ile będzie trzeba.
Technika ta jest stosowana w sytuacjach, w których nasze argumenty nie docierają do rozmówcy z różnych powodów.
2. Zasłona dymna – pozorne akceptowanie kierowanej krytyki – broni przed agresją werbalną.
3. Asertywne uznanie błędu – uznanie bez nadmiaru poczucia winy „postąpiłem źle, lecz to naprawię”
4. Kompromis – wypracowanie obustronnych ustępstw.
5. Wypytywanie o strony ujemne – Dlaczego sądzisz, że to, co robię, jest złe?
6. Wypytywanie o strony dodatnie – Co dobrego jest w paleniu? Co dobrego jest w wagarach?

Asertywne odmawianie
Asertywne odmawianie zaczynamy od „NIE”, ale nie tłumaczymy się, a wyjaśniamy (powód).
Komunikujemy się niewerbalnie – odmawiamy jasno, krótko i stanowczo. (Np. „tak postanowiłem”, „taka jest moja decyzja”)

Metoda odmawiania bez zrywania
Etap I – Sprawdź, czy propozycja jest korzystna dla ciebie.
Etap II – Jeżeli propozycja jest zła, powiedz najpierw sobie: „nie, tego nie będę robić” i przekonaj się sam, że potrafisz odmówić.
Etap III – Powiedz NIE i ewentualnie zaproponuj coś innego.

Komunikując się w asertywny sposób mówimy to, co mamy na myśli, i przekazujemy to w sposób prosty, stanowczy, jasny, zrozumiały (dla rozmówcy) – bez lęku!
Bądź bezpośredni – mówienie bez owijania w bawełnę, mówienie wprost tego, co chcemy powiedzieć jest efektywniejsze.
Zawsze mów w swoim imieniu – komunikaty typu: „Ja”, „Moim zdaniem”, Myślę, że”, „Uważam” są znacznie efektywniejszym sposobem przekazywania poglądów niż: „Jesteś”, „Postępujesz”, „Powinieneś” itp. Komunikat „Ja” informuje wprost, jakie są moje odczucia (tu i teraz) związane z daną sytuacją czy problemem.
Bądź opanowany – trudno o asertywność, gdy towarzyszy ci napięcie, negatywne emocje. Głębszy oddech pozwoli pozbyć się napięcia i kontrolować emocje.

Komunikatywność
– Werbalnie uczucia wyrażone tonem głosu odbieramy w 38%
– Słowa tylko w 7%
– Niewerbalne uczucia wyrażone językiem ciała (gesty, pozy) oraz mimiką twarzy odbieramy aż w 55%

Prawa asertywności wg Landfielda
– Prawo domagania się tego, czego chcemy
– Prawo do własnego zdania, uczuć i emocji i do odpowiedniego ich wyrażania
– Prawo do podejmowania własnych decyzji i radzenia sobie z ich skutkami
– Prawo dokonania wyboru w kwestii zaangażowania się w cudze problemy
– Prawo do niewiedzy i niezrozumienia czegokolwiek
– Prawo do popełniania błędów
– Prawo do odnoszenia sukcesów
– Prawo do zmiany zdania
– Prawo do prywatności
– Prawo do samotności i niezależności
– Prawo własnej przemiany bycia asertywnym

Przydatne umiejętności
Wytrwałość – przedstaw swój punkt widzenia jasno. Jeżeli uważasz, że twoje racje są słuszne pozostań przy nich. Jeśli ktoś będzie Ci czynił krytyczne uwagi, ignoruj je.
Kompromis – naucz się zawierania takich kompromisów, które nie uczynią Ci krzywdy.
Pytania – jeżeli uważasz, że ktoś zarzuca Ci coś bezpodstawnie, poproś go, aby wyjaśnił, co miał na myśli.
Przyznanie się do błędu – jeżeli pomylisz się i ktoś wypomni Ci twój błąd, po prostu mu przytaknij, a nie sprzeczaj się z nim.

Co przemawia za:
Akceptujesz siebie i innych
Szanujesz siebie i innych
Nie ranisz siebie ani innych i nie pozwalasz na to, aby ktoś ranił Ciebie
Łatwiej osiągasz wytyczone cele i realizujesz swoje potrzeby
Potrafisz wyegzekwować to, co Ci się należy
Nie pozwalasz innym pomiatać sobą ani sam tego nie robisz
Masz większą wiarę w siebie
Masz poczucie kontroli i odpowiedzialności za siebie i swoje życie
O wszystkim sam decydujesz
Nie oszukujesz siebie ani innych
Jesteś sobą i jesteś zadowolony z tego
Jesteś świadom tego, że popełniasz błędy, akceptujesz to i potrafisz się do tego przyznać
Rozumiesz, że inni też popełniają błędy
Potrafisz właściwie wyrażać swoje potrzeby i uczucia, nie raniąc innych
Umiesz mówić „nie” bez poczucia winy.

Co przemawia przeciw:
Możesz nie być lubiany za to, że wyrażasz swoje odczucia, potrzeby i nie dajesz sobą pomiatać.
Mogą zmienić się twoje relacje z innymi. Ci, którzy cię wykorzystywali i manipulowali tobą, mogą się od ciebie odwrócić.
Będziesz musiał sam ponosić odpowiedzialność za siebie i swoje decyzje, nie będziesz zrzucać winy na innych.
Możesz zostać uznany za osobę idącą przebojem przez życie.

Reklamy

Medykalizacja

Medykalizacja – proces, w wyniku, którego naturalne zdarzenia wpisane w życie każdego człowieka traktowane są jako problemy medyczne, wymagające medycznej diagnozy i kontroli, z położeniem naciskuna ryzyko, patologię i leczenie.

medyk2

Używanie narkotyków, palenie papierosów, nadmierne jedzenie, kradzieże w sklepach (kleptomania), zachowania seksualne, uprzedzenia rasowe, poglądy polityczne, żałoba, nieśmiałość, nieposłuszeństwo obywatelskie, samobójstwo, ciąża, narodziny, starość, śmierć – praktycznie wszystko może zostać uznane za chorobę albo symptom choroby. Pojawiają się coraz to nowe choroby jak syndrom chronicznego zmęczenia, fobia socjalna, małe piersi u kobiet, dysfunkcjonalność seksualna, łysienie, nowe choroby dziecięce, jak „nadpobudliwość” czy deficyt uwagi. Kult zdrowia, kult śmierci, itp.

medyk

Proces ekspansji medycyny podporządkowujący jurysdykcji medycyny rozległe obszary życia, poczynając od kontroli zwykłych funkcji ludzkiego organizmu, a skończywszy na problemach politycznych, moralnych i społecznych. U podstaw procesu medykalizacji leży wiara w nieograniczone możliwości medycyny w rozwiązywaniu problemów zdrowotnych, w tym tych mających rozległe uwarunkowania leżące poza rzeczywistym wpływem służby zdrowia. Konsekwencją tego procesu jest definiowanie problemów społecznych np. alkoholizmu, przede wszystkim w kategoriach medycznych i posługiwanie się leczeniem jako właściwym środkiem zaradczym. Tym samym próba rozwiązywania problemu zdrowotnego koncentruje się na likwidacji objawów, a nie przyczyn. Podobnie się ma sprawa z wieloma aspektami życia osobistego i społecznego, takimi jak planowanie i życie rodziny, czy sfera życia seksualnego. Stają się one przedmiotem medycznej ekspertyzy i interwencji. Związana z procesem medykalizacji dominacja profesjonalna stanowi znaczne zagrożenie dla promocji zdrowia. Powoduje ona bowiem to, że decyzje podejmowane w ochronie zdrowia na różnych szczeblach i w różnych obszarach jej organizacji podejmowane są z perspektywy korzyści medycyny naprawczej i nie sprzyjają wielosektorowym działaniom zapobiegawczym. { Z.Słońska }

medyk1

Koncerny farmaceutyczne traktują lekarzy tak, by ich najistotniejszą funkcją było przepisywanie leków. Mają oni działać jako ostatnie ogniwo „łańcucha żywieniowego” w kompleksie medyczno-przemysłowym, być dystrybutorami produktów, dostawcami leków do klienta, akwizytorami jednej z najbardziej zyskownych gałęzi przemysłu na naszej planecie. W całym tym przedsięwzięciu uczestniczą związki i stowarzyszenia lekarzy, również sponsorowane przez korporacje.

cycki

Prawa Pacjenta

Prawa Pacjenta

1. Prawo do świadczeń zdrowotnych:

a) odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej

b) do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń

c) do zasięgnięcia opinii innego lekarza, pielęgniarki, położnej lub zwołania konsylium lekarskiego

d) do natychmiastowego udzielenia świadczeń zdrowotnych ze względu na zagrożenie zdrowia lub życia

2. Prawo do informacji:

a) o stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu, w tym żądania pełnej informacji

b) o stanie zdrowia, w zakresie koniecznym do sprawowania opieki pielęgnacyjnej

c) w zakresie niezbędnym do wyrażenia zgody

d) o prawach pacjenta

e) o rodzaju i zakresie udzielnych przez dany podmiot świadczeń zdrowotnych

3. Prawo żądania nieudzielania przez lekarza informacji w zakresie wskazanym przez pacjenta

4. Prawo przedstawienia lekarzowi swojego zdania w zakresie otrzymanych informacji

5. Prawo do dostatecznie wczesnej informacji o zamiarze odstąpienia przez lekarza od leczenia

6. Prawo pacjenta do tajemnicy informacji z nim związanych

7. Prawo do wyrażania zgody na udzielenie świadczeń zdrowotnych

8. Prawo do poszanowania intymności i godności pacjenta

9. Prawo do umierania w spokoju i godności

10. Prawo do świadczeń zapewniających łagodzenie bólu i innych cierpień w stanie terminalnym

11. Prawo dostępu do dokumentacji medycznej

12. Prawo pacjenta do zgłaszania sprzeciwu wobec opinii albo orzeczenia lekarza

13. Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego:

a) do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami

b) do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej

c) do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej sprawowanej nad pacjentką w warunkach ciąży, porodu i połogu

14. Prawo do opieki duszpasterskiej

15. Prawo do przechowania rzeczy wartościowych w depozycie

16. Prawo wystąpienia do Rzecznika Praw Pacjenta

Struktura społeczna, wykluczenie społeczne

Struktura społeczna to układ wzajemnie powiązanych elementów składowych społeczeństwa, np. ról społecznych czy pozycji, między którymi zachodzą mniej lub bardziej dynamiczne procesy oraz występuje hierarchia społeczna. Jest to też układ stosunków społecznych pomiędzy poszczególnymi osobami, kategoriami społecznymi lub organizacjami. Jest trwałym układem relacji między elementami społeczeństwa, do których zalicza się:
1. status społeczno-ekonomiczny – definiujemy jako pozycję osoby w systemie klasowym opartym na pewnym układzie czynników obejmujących bogactwo, władzę i prestiż
2. status przypisany – nadawany osobie przez społeczeństwo lub grupę na podstawie cech, na które nie ma ona wpływu: dziedzictwo, wiek, rasa, kolor skóry, pochodzenie etniczne
3. status osiągany – pozycja społeczna zależna od cech, nad którymi jednostka ma określony zakres kontroli, jest funkcją indywidualnego wyboru, chociaż może być ograniczony przez liczbę dostępnych opcji, dóbr i zasobów społecznych
4. status dominujący – jest to główny status mający duże znaczenie dla tożsamości jednostki i jej społecznych interakcji:
– role społeczne
– pozycje (określa miejsce jednostki w strukturze społecznej)
– grupy
– organizacje
– wspólnoty terytorialne

Asertywność (definicja psychologiczna) – w psychologii termin oznaczający posiadanie i wyrażanie własnego zdania oraz pośrednie wyrażanie emocji i postaw w granicach nienaruszających praw i psychicznego terytorium innych osób oraz własnych, bez zachowań agresywnych, a także obrona własnych praw w sytuacjach społecznych. Jest to umiejętność nabyta.

Elementy
– umiejętność wyrażania opinii, krytyki, potrzeb, życzeń
– umiejętność odmawiania w sposób nie uległy i nie raniący innych
– umiejętność przyjmowania krytyki, ocen i pochwał
– świadomość siebie, swoich wad i zalet

Reakcja na:
– fakty
– opinie

LEPKA PODŁOGA – jest to termin opisujący zjawisko, w którym pracownicy nie maja możliwości awansu na wyższe stanowisko; dotyczy zwłaszcza zawodów o niskim statusie społecznym, szczególnie kobiet

SZKLANY SUFIT– niewidoczne bariery wynikające ze stereotypu lub kultury organizacyjnej firmy, utrudniające kobietom awans

SZKLANE RUCHOME SCHODY – termin odnoszący się do sytuacji uprzywilejowania mężczyzn w zawodach tradycyjnie uprawianych przez kobietę

Gender to cechy, atrybuty, oczekiwania i role społeczne przypisywane kobietom i mężczyznom przez szeroko rozumianą kulturę. Obecnie wykorzystywany do określenia płci kulturowej lub płci społecznej (w odróżnieniu od płci biologicznej). Gender oznacza tworzony w sposób performatywny zespół cech i zachowań, ról płciowych i stereotypów przypisywanych kobietom i mężczyznom przez społeczeństwo i kulturę. Inaczej, gender nazywa się społeczno-kulturową tożsamością płciową.

Wykluczenie społeczne to sytuacja uniemożliwiająca (lub znacznie utrudniająca) jednostce lub grupie pełnienie ról społecznych, korzystanie z dóbr publicznych, uczestnictwa w życiu gospodarczym, politycznym jak i kulturowym, ograniczenia praw społecznych oraz deprywacji potrzeb.

– Bezdomni
– Alkoholicy
– Dzieci wychowujące się bez rodziców
– Byli więźniowie
– Niski status materialny
– Niepełnosprawni
– Bezrobotni
– Imigranci, inne społeczności kulturowe
– Margines społeczny
– Getta fizyczne, moralne, psychiczne

%d blogerów lubi to: