Przygotowanie do zawodu i perspektywy zatrudnienia

Archive for Lipiec, 2013

Dom starców | Uzależnieni

Uzależnieni

Reklamy

Patologia zajęciowa, czyli o zawodzie terapeuty w RP

Możliwości podjęcia pracy przez terapeutę zajęciowego (teoretycznie) jest wiele

Terapeuci zajęciowi mogą pracować:
– w oddziałach szpitalnych (rehabilitacji leczniczej, ortopedycznych, neurologicznych, geriatrycznych, dziecięcych, psychiatrycznych)
– w sanatoriach
– warsztatach terapii zajęciowej
– zakładach pomocy społecznej
– dziennych domach pomocy społecznej
– klubach seniora,
– środowiskowych domach pomocy społecznej
– świetlicach terapeutycznych
– hospicjach
– zakładach opiekuńczo-leczniczych
– zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych
– w szkołach specjalnych

W praktyce wygląda to jednak zupełnie inaczej…

Wymagania

Jeszcze nie tak dawno wystarczało studiować pedagogikę / psychologię – by zostać terapeutą zajęciowym (podjąć pracę).
Dziś na taryfę ulgową nie ma co liczyć, bo jest to zawód medyczny regulowany i bez dyplomu ani rusz.
Dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie terapeuty zajęciowego można uzyskać kończąc szkołę policealną i zdając egzamin państwowy.
Tyle tylko, że jeśli nie masz magisterki, to dyplom jest niewiele wart, bo w dużym mieście pracy raczej nie dostaniesz!
W mniejszych miejscowościach jest trochę lepiej, ale wszystkie ogłoszenia o prace wymagają wykształcenia wyższego magisterskiego, najczęściej z zakresu psychologii lub pedagogiki.

Wybrane wymagania z ogłoszeń o pracę:
– wykształcenie wyższe kierunkowe: pedagogika specjalna
– absolwenci studiów wyższych z zakresu psychologii lub pedagogiki
– wykształcenie wyższe, pedagogika specjalna + terapia zajęciowa
– udokumentowane doświadczenie w pracy z osobami z zaburzeniami psychicznymi 5-10 lat
– minimum pięcioletnie doświadczenie w pracy z dziećmi z autyzmem
– umiejętność opracowywania indywidualnych programów terapeutycznych dla dzieci / osób niepełnosprawnych
– prowadzenie dokumentacji terapeutycznej
– dobra znajomość języka angielskiego
– umiejętności manualne
– posiadanie aktualnej książeczki SANEPID

Oczekujemy: motywacji do pracy, zaangażowania, kreatywności, łatwości w nawiązywaniu dobrych relacji z osobami niepełnosprawnymi oraz empatii.

maski

I wszystko by było fajnie, gdyby nie zarobki

wyzysk

Zarobki są niskie i bardzo niskie – wynagrodzenie na stanowisku terapeuta zajęciowy stanowi ok. 50% przeciętnego wynagrodzenia w Polsce.
Z wyższym wykształceniem oraz z dyplomem terapeuty zajęciowego – zarobisz mniej niż w Tesco na kasie i mniej niż ochroniarz czy sprzątaczka.
Bardzo często praca terapeuty zajęciowego wyceniana jest na najniższą krajową – co jest po prostu upokarzające!
Wyższe zarobki należą do rzadkości.

Po części wynika to z braku pieniędzy, ale nie tylko.
Sporo zależy od rodzaju placówki i kto jest właścicielem.

Patologia zajęciowa

Mnie kiedyś w prywatnym domu zaproponowano na rękę 1 600 złotych na rękę, ale zakres obowiązków miał obejmować również pielęgnację pacjentów – czyli coś, czym de facto powinny zająć się opiekunki  czy pielęgniarki.
Nie wolno się na to zgadzać, gdyż nie należy to do obowiązków terapeuty!
Wymuszenie takiego zapisu podczas rozmowy kwalifikacyjnej jest poniżej wszelkiej krytyki, ponadto jest dyskryminujące i naruszające godność kandydata ubiegającego się o pracę.
Takie podeście do sprawy dużo mówi o właścicielu prywatnego domu, który nastawiony jest wyłącznie na zysk, nadużywa wolontariatu, a pracowników ma za nic / zło konieczne.
Szkoda, że w ramach oszczędności sam nie zajmie się pielęgnacją pacjentów!

Jedna z moich koleżanek, zarabiająca najniższą krajową, niemal z hukiem wyleciała z gabinetu pani Dyrektor, gdy zwróciła się z prośbą o podwyżkę.
Usłyszała, że pracując w tego typu placówce, jesteśmy wybrańcami, jesteśmy elitarni – służąc pomocą innym – i w związku z tym ma to wystarczyć.
Obłuda polegała na tym, iż placówka nie narzekała na brak pieniędzy, a pani dyrektor minimalnej krajowej z pewnością nie zarabiała.
Nie lubię nikomu zaglądać do portfela, a oprócz wysokich zarobków miała do dyspozycji prywatny samochód, własną sekretarkę oraz szereg innych gratisów i premii, o czym terapeuci zajęciowi mogli pomarzyć.

Bardzo często dzieje się tak, że terapeuci zajęciowi traktowani są jako piąte koło u wozu
„Dziś mamy dwóch terapeutów zajęciowych, ale jutro możemy nie mieć ich wcale; jak zabraknie pieniędzy będą musiała jedną z dziewczyn zwolnić”
Nie ma się co łudzić – terapeuta zajęciowy jest pierwszy w kolejce do ewentualnego odstrzału, bez tego stanowiska można się obejść.
Co widać, gdyż często brakuje pracowni, gdzie można prowadzić zajęcia.
Często odbywają się one na przysłowiowym korytarzu
Brakuje nie tylko profesjonalnych pomieszczeń, ale najprostszych narzędzi i materiałów.
Często trzeba zorganizować je we własnym zakresie i z własnej kieszeni parę grosze wysupłać.

sprzataczka

Jak zostać terapeutką zajęciową?

jakzoster

Terapeutą zajęciowym może zostać osoba, która posiada wykształcenie średnie medyczne w zawodzie terapeuta zajęciowy (dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe).

Dodatkowo za terapeutę zajęciowego – zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2009 roku w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej – uznajemy osobę, która: – ukończyła studia wyższe na kierunku lub w specjalności terapia zajęciowa, obejmujące co najmniej 3000 godzin kształcenia, w tym 2000 godzin w grupie treści podstawowych i kierunkowych obejmujących wiedzę z zakresu teorii i technik terapeutycznych i uzyskała tytuł licencjata, lub – ukończyła szkołę policealną publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskała tytuł zawodowy terapeuty zajęciowego lub dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe w zawodzie terapeuty zajęciowego.

W chwili obecnej naukę zawodu można podjąć w policealnej szkole publicznej lub szkole z uprawnieniami publicznymi

– System stacjonarny dla młodzieży / dla dorosłych (wieczorowo)
– Czas trwania: 2 lata (4 semestry)
Szkoła wydaje zaświadczenia do ZUS, KRUS, MOPS oraz indeks i legitymacje szkolne uprawniającą do zniżek.
Organizuje i opłaca praktyki zawodowe.
Kształcenie prowadzone jest według programu przygotowanego przez Ministerstwo Edukacji i Nauki. O nadaniu uprawnień decyduje kuratorium oświaty z terenu danego miasta.
Absolwent szkoły publicznej oraz tej z uprawnieniami może uzyskać państwowy dyplom technika przystępując po ukończeniu nauki do zewnętrznych egzaminów zawodowych.

Zanim wybierzesz szkołę, upewnij się, czy placówka ma uprawnienia szkoły publicznej

Kontrola w Kuratorium lub Wydziale Edukacji Urzędu Miasta nic nie kosztuje. Wystarczy przyjść albo zadzwonić, podać nazwę i adres szkoły. Szkoła medyczna musi mieć zezwolenie (wpis): – Kuratorium Oświaty – Ministerstwa Zdrowia

DEFINICJE

Szkoła policealna (Studium policealne) – rodzaj szkoły w polskim systemie edukacji przeznaczona dla absolwentów szkół średnich. Aby zostać przyjętym do szkoły policealnej, konieczne jest posiadanie wykształcenia średniego, ale matura nie jest wymagana. Wyróżnia się szkoły policealne publiczne, niepubliczne z uprawnieniami szkół publicznych oraz niepubliczne bez uprawnień szkół publicznych. Czas trwania nauki dla poszczególnych zawodów w policealnej szkole z uprawnieniami szkoły publicznej, bądź w szkole policealnej publicznej, określa program MEN. Nauka na większości kierunków trwa dwa lata, czyli cztery semestry. W szkołach policealnych bez uprawnień szkoły publicznej nauka trwa jeden rok, czyli dwa semestry. W szkołach publicznych oraz szkołach z uprawnieniami szkół publicznych absolwenci otrzymują indeksy, legitymacje m.in. uprawniające do zniżek, a na koniec procesu kształcenia mogą podejść do zewnętrznego egzaminu zawodowego, którego zdanie kończy się otrzymaniem tytułu technika w danym zawodzie lub tytułu równoważnego. Tylko kierunki dwuletnie mogą zakończyć się możliwością podejścia do państwowego egzaminu zawodowego. Dlatego dwuletni system kształcenia określa się mianem Studiów zawodowych. Szkoły policealne wydają również zaświadczenia do ZUS i WKU.

Szkoła dla dorosłych

Przez określenie „szkoła dla dorosłych” należy rozumieć szkołę, w której stosuje się odrębną organizację kształcenia i do której przyjmowane są osoby mające 18 lat, lub kończące 18 lat w roku kalendarzowym, w którym przyjmowane są do szkoły. Trzeba wiedzieć, że w art. 3 pkt 15 ustawy o systemie oświaty, szkoła dla dorosłych została wyodrębniona jako specjalny rodzaj szkoły – z uwagi na kwalifikacje wiekowe, jakie muszą spełniać osoby, które do tej szkoły uczęszczają, ale także z uwagi na odrębną organizację kształcenia.

System: stacjonarny

Co najmniej połowa programu kształcenia realizowana jest w postaci zajęć dydaktycznych wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli oraz uczniów / studentów.

Centrum Kształcenia Ustawicznego (CKU) – typ publicznej (bezpłatnej) placówki w polskim szkolnictwie (najczęściej jest to zespół szkół) z wieloletnią tradycją, której zadaniem jest ustawiczne kształcenie osób dorosłych oraz umożliwienie im zdobycia zawodu. Obecnie CKU są wypierane przez szkoły prywatne (najczęściej płatne).

Wpis do ewidencji (szkoły)

Wpis do ewidencji może nastąpić, jeżeli osoba prowadząca przedstawi pozytywną opinię kuratora oświaty , a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie w zawodach, dla których zgodnie z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego ministrem właściwym jest minister do spraw zdrowia – także opinię tego ministra, o spełnieniu ustawowych wymagań.

Szkoła niepubliczna posiadająca uprawnienia szkoły publicznej ma prawo wydawania świadectw, zaświadczeń i innych druków szkolnych według wzorów określonych dla szkół publicznych. Musi jednak najpierw spełnić szereg warunków zapisanych w ustawie o systemie oświaty:

1. Realizowanie programów nauczania uwzględniających podstawę programową kształcenia ogólnego, a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – również podstawy programowej kształcenia w danym zawodzie

2. Realizowanie zajęć edukacyjnych w cyklu nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu

3. Stosowanie zasady klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów z wyjątkiem egzaminów wstępnych

4. Prowadzenie dokumentacji przebiegu nauczania ustalonej dla szkół publicznych

5. W przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – kształci w zawodach określonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego

6. Zatrudnianie nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych.

Niepubliczne szkoły i placówki

Niepubliczne szkoły i placówki

W rozumieniu ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. Nr 67 poz. 329 z 1996 r. z późniejszymi zmianami) szkoły i placówki mogą być publiczne albo niepubliczne (art. 5 ust 1). Zakładanie i prowadzenie szkół oraz placówek publicznych jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego, czyli np. gmin, powiatów, samorządu województwa (art. 5 ust 5-6a). Jest jednocześnie realizacją konstytucyjnego prawa każdego obywatela RP do kształcenia się.

Szkoły i placówki niepubliczne mogą być zakładane i prowadzone przez osoby prawne lub fizyczne, po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostki samorządu terytorialnego lub właściwego ministra do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Zakładanie szkół niepublicznych, prowadzenie ewidencji, uzyskiwanie uprawnień i dotacji szczegółowo ujmuje rozdział 8 ustawy.

Zgłoszenie do ewidencji powinno być sporządzone zgodnie z art. 82 ust 2 ustawy, przy czym:

• typ i rodzaj szkoły lub placówki winien być określony zgodnie z art. 2 i art. 9 ustawy

• profil kształcenia ogólno-zawodowego dotyczy liceum profilowanego

• nazwy zawodów w jakich szkoła będzie kształcić winny być zgodne z nazwami w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego ustalonej przez MEN (gdy szkoła ubiega się o uzyskanie uprawnień szkoły publicznej) lub w klasyfikacji zawodów i specjalności ustalonej dla potrzeb rynku pracy przez ministra właściwego do spraw pracy

• informacja o warunkach lokalowych winna określić:

– możliwość prowadzenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych

– realizacji innych zadań statutowych, w tym wyposażenie w pomoce dydaktyczne określone w programach uwzględniających podstawy programowe

– możliwość realizacji praktycznej nauki zawodu

– informację o zapewnieniu bezpiecznych warunków nauki i pracy, potwierdzoną przez odpowiednie służby.

Jednostka samorządu terytorialnego obowiązana do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek dokonuje wpisu do ewidencji po analizie przedłożonej dokumentacji pod kątem zgodności z prawem oświatowym w tym zakresie (art.82 ust.2) w ciągu 30 dni oraz dostarcza zgłaszającemu zaświadczenie o wpisie do ewidencji (art.82 ust.3).

Osoba prowadząca szkołę lub placówkę obowiązana jest w ciągu 14 dni zgłosić organowi, który dokonał wpisu do ewidencji , zmiany w danych zawartych we wpisie.

Jednostka samorządu terytorialnego wydaje kolejny dokument: zaświadczenie o zmianie we wpisie do ewidencji w pełnym brzmieniu z uwzględnieniem wniesionych zmian wraz z informacją w tym dokumencie, czego dotyczyła zmiana (należy określić punkt, w którym dokonano zmiany oraz przytoczyć jego poprzednią treść).

Jeśli zmiana we wpisie dotyczy szkoły z uprawnieniami szkoły publicznej, a obszar zmiany ma związek z procesem kształcenia (np. zmiana bazy, zmiana miejsca realizacji zajęć dydaktycznych, wprowadzenie nowego zawodu) to wymagane jest uzyskanie ponowne pozytywnej opinii kuratora oświaty.

Za działalność szkoły lub placówki, w tym za wyposażenie w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych, na podstawie art. 5 ust. 7 odpowiada organ prowadzący, tj. w przypadku szkół niepublicznych osoba prowadząca.

Szkoła podstawowa i gimnazjum może być tylko szkołą publiczną albo niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej (art. 8). Przez uczęszczanie do niepublicznej szkoły podstawowej i niepublicznego gimnazjum spełnia się obowiązek szkolny (art. 16 ust. 5).

Przez uczęszczanie do niepublicznej szkoły ponad-gimnazjalnej lub na zajęcia realizowane w formach pozaszkolnych w placówkach niepublicznych posiadających akredytację lub w ramach działalności oświatowej, dla której osoby prowadzące uzyskały akredytację, (art. 16 ust. 5a) spełnia się obowiązek nauki.

W szkołach i placówkach działają następujące organy: rada pedagogiczna, gdy jest zatrudnionych co najmniej 3 nauczycieli (art. 40 ust. 1) i samorząd uczniowski, słuchaczy lub wychowanków (art. 3 pkt 11 i art. 55 ust.1).

Mogą działać organy: rada szkoły lub placówki (art. 50 ust 1) i rada rodziców (art. 53 ust 1).

Nadzór pedagogiczny nad szkołami i placówkami niepublicznymi znajdującymi się na obszarze danego województwa sprawuje Kurator Oświaty (art. 31 ust.1 pkt 1), w tym wykonuje zadania organu wyższego stopnia (w rozumieniu przepisów KPA) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego oraz w sprawach szkół i placówek niepublicznych (art.31 ust.1 pkt.5).

Uprawnienia szkoły publicznej nadaje organ jednostki samorządu terytorialnego na wniosek osoby prowadzącej, jeżeli osoba ta przedstawi pozytywną opinię Kuratora Oświaty, a w przypadku szkoły medycznej – także opinię ministra właściwego do spraw zdrowia, o spełnianiu wymagań określonych w art. 7 ust. 3 ustawy w trybie:

1) art. 82 ust. 2a, czyli z dniem rozpoczęcia działalności

2) art. 85 ust. 3, czyli po stwierdzeniu spełniania przez szkołę niepubliczną już funkcjonującą, nie posiadającą uprawnień szkoły publicznej.

Pozytywna opinia Kuratora Oświaty, na wniosek osoby prowadzącej szkołę niepubliczną, może być wydana w trybie:

1) art. 82 ust. 2a: jeżeli osoba ubiegająca się dołączy do wniosku informacje dotyczące przyszłego funkcjonowania szkoły, na podstawie których można stwierdzić, że szkoła

z dniem rozpoczęcia działalności będzie funkcjonować zgodnie z przepisami ustawy ,

w szczególności postanowieniami art. 7 ust. 3, to jest:

• oznaczenie osoby zamierzającej prowadzić szkołę, jej miejsca zamieszkania lub siedziby

• określenie daty rozpoczęcia funkcjonowania szkoły

• informację w oparciu o jakie programy nauczanie będzie realizowane

• statut szkoły

• plan nauczania opracowany w oparciu o ramowy plan nauczania szkoły publicznej danego typu

• dane dotyczące kwalifikacji nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych i dyrektora, przewidzianych do zatrudnienia w szkole

• zobowiązanie do przestrzegania wymagań określonych w art. 7 ust. 3,

2) art. 85 ust. 3: po stwierdzeniu w trybie nadzoru pedagogicznego spełniania przez szkołę postanowień art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty.

 

Statut szkoły, opracowany zgodnie z art. 84 ust. 2 ustawy, winien określać:

• nazwę szkoły (wskazane jest aby zawierała: słowo „niepubliczna”, „społeczna” lub „prywatna”, określenie typu szkoły i ewentualne wskazanie kierunku kształcenia)

• typ szkoły i rodzaj szkoły, określony zgodnie z art. 9 ust. 1, z uwzględnieniem przepisów art. 3 ustawy

• zadania wynikające z przepisów prawa i zadania statutowe

• osobę prowadzącą (prawną lub fizyczną), jej miejsce zamieszkania lub siedziby

• organy szkoły i jednoznacznie określony zakres ich zadań wynikających z ustawy oraz zasady rozstrzygania sporów między nimi

• organizację szkoły, w tym:

– jednoznacznie określony cykl kształcenia

– profil kształcenia (w przypadku liceum profilowanego)

– nazwy zawodów w jakich szkoła będzie kształcić – w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe

– wskazanie miejsca prowadzenia szkoły, w tym miejsca realizacji zajęć dydaktycznych

– informację o warunkach lokalowych zapewniających możliwość prowadzenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych i innych zadań statutowych a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe możliwość realizacji praktycznej nauki zawodu

– zasady przyjmowania uczniów (słuchaczy) z uwzględnieniem typu szkoły.

– terminy rozpoczęcia i zakończenia wymienionych zajęć i sesji egzaminacyjnych

– szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego, opracowane z uwzględnieniem przepisów obowiązującego rozporządzenia MEN

• prawa i obowiązki pracowników oraz uczniów (słuchaczy), w tym przypadki,

w których uczeń (słuchacz) może zostać skreślony z listy

• sposób uzyskiwania środków na działalność szkoły

 

Informacje w sprawie kwalifikacji nauczycieli powinny zawierać precyzyjne dane dotyczące kwalifikacji merytorycznych oraz przygotowania pedagogicznego nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych i dyrektora, przewidzianych do zatrudnienia w szkole.

Poszerzenie zakresu kształcenia w szkołach z uprawnieniami szkoły publicznej, na podstawie art. 82 ust 5 (zgodnie z którym przepisy ust. 2-4 stosuje się odpowiednio) może nastąpić jedynie w trybie art. 82 ust. 2a, to jest z dniem rozpoczęcia poszerzonej działalności, jeżeli osoba prowadząca przedstawi pozytywną opinię kuratora oświaty.

Uprawnienia szkoły publicznej mogą zostać cofnięte przez organ, który je nadał, jeżeli w trybie nadzoru pedagogicznego zostanie stwierdzone niespełnienie warunków,

o których mowa w art. 7 ust. 3, lub określonych zgodnie z art. 86 ust 2. Cofnięcie uprawnień następuje w drodze decyzji administracyjnej i w przypadku szkoły podstawowej lub gimnazjum jest równoznaczne z ich likwidacją z końcem roku szkolnego, w którym decyzja stała się ostateczna.

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 z późniejszymi zmianami).

%d blogerów lubi to: