Przygotowanie do zawodu i perspektywy zatrudnienia

Zaćma i jaskra

Zaćma (katarakta) to choroba oczu prowadząca do częściowego lub całkowitego zmętnieniu soczewki. Z kolei zmętnienie soczewki jest jedną z przyczyn ślepoty. Zaćma występuje głównie u osób po 60 roku życia, aczkolwiek wiek ten się obniżył i na zaćmę zapadają już osoby 45-letnie. Zaćma może być skutkiem terapii sterydami, konsekwencją jaskry, cukrzycy oraz urazów oczu. Do zmętnienia soczewki może doprowadzić również silne promieniowanie ultrafioletowe i radioaktywne.

Zaćma może być jedno lub obustronna.

Objawy i przebieg:
– pogorszenie ostrości wzroku
– przymglone i niewyraźne widzenie (aż do całkowitej utraty wzroku)
– zaburzenia w ocenie odległości
– u dzieci zez lub oczopląs
– u starszych zaburzenia w poruszaniu się i/lub samoobsłudze.

Ryzyko zaćmy zwiększają niektóre choroby, np. źle prowadzona cukrzyca oraz niektóre leki np. stosowane w jaskrze.

Badania naukowe wykazały, że jeśli chcemy opóźnić proces rozwoju zaćmy, trzeba jeść dużo warzyw i owoców zawierających przeciwutleniacze. Wskazany jest zdrowy tryb życia, niedopuszczanie do nadwagi, racjonalne odżywianie.

Zaćma może być wrodzona lub nabyta
Podstawowym objawem zaćmy wrodzonej całkowitej jest biała źrenica. Drugim objawem, charakterystycznym dla dzieci, jest odruch polegający na uciskaniu oczu piąstkami lub kciukami.

Zaćma może rozwijać się przez bardzo długi okres czasu, bezobjawowo i bezboleśnie. Jedynym rodzajem leczenia jest leczenie operacyjne.

JazokoJaskra

Jaskra to schorzenie oczu, które prowadzi do trwałego i nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego (neuropatii nerwu wzrokowego), pogorszenia widzenia, a nawet do utraty wzroku.

Wyróżniane są głównie dwie przyczyny jaskry:
1. Nadmierna produkcja tzw. cieczy wodnistej, która nie ma odpowiedniego ujścia z gałki ocznej i gromadzi się w zbyt dużej ilości, powodując wzrost ciśnienia w gałce ocznej oraz ucisk nerwu wzrokowego. Nerw wzrokowy zaczyna obumierać, a normalne widzenie staje się utrudnione lub wręcz niemożliwe.
2. Nieprawidłowy przepływ krwi w naczyniach krwionośnych zaopatrujących nerw wzrokowy. Naczynia nie doprowadzają do nerwu wzrokowego odpowiedniej ilości składników odżywczych i nerw obumiera.

Czynniki ryzyka wystąpienia jaskry:
– rodzinne skłonności do jaskry (dziedziczność)
– rasa
– niedociśnienie
– nadciśnienie (zbyt intensywnie leczone)
– cukrzyca
– miażdżyca
– długotrwały stres
– zaburzenia gospodarki tłuszczowej (hipercholesterolemia, hiperlipidemia)
– podeszły wiek (ilość chorych wzrasta wraz z wiekiem)
– migreny
– objawy naczynioskurczowe (stale zimne stopy i dłonie)
– podwyższony poziom ciśnienia w oku
– chroniczne stosowanie sterydów (ogólne i miejscowe),
– palenie papierosów
– krótkowzroczność (powyżej -4.0 D.)
– wcześniejsze uszkodzenia i zabiegi chirurgiczne na oku.

Osoby o większej liczbie wyżej wymienionych czynników powinny bezzwłocznie przebadać wzrok u lekarza okulisty.
Pierwsze objawy jaskry są zwykle niezauważalne, ale niektóre z osób mogą mieć subiektywne odczucia: „wypychania” gałki ocznej, zmęczenie oczu i bóle głowy. W stadium zaawansowanym jaskra powoduje znaczne zawężenie pola widzenia i pogorszenie ostrości wzroku.
Prawidłowa wartość ciśnienia wewnątrzgałkowego to 10-21 mm Hg. Przeciętnie to około 16 mm Hg. Jednak jaskrze nie zawsze musi towarzyszyć podwyższone ciśnienie w gałce ocznej. Może być i tak, że mimo prawidłowego ciśnienia, pacjent widzi coraz gorzej.
Jaskrę powinien rozpoznać okulista, który wykona pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie dna oka i nerwu wzrokowego wziernikiem, gonioskopię (badanie kąta przesączania) i komputerowe pole widzenia. Uzupełnieniem diagnostyki są badania, na które kieruje się osoby z podejrzeniem lub stwierdzoną jaskrą: tomografia laserowa nerwu wzrokowego, polarymetria laserowa włókien nerwowych siatkówki, ultradźwiękowy pomiar grubości rogówki.
W Polsce na jaskrę choruje około 700 tysięcy osób.
Okuliści jeszcze nie potrafią całkowicie wyleczyć jaskry, ale mogą spowolnić chorobę.

W zależności od stadium zaawansowania stosuje się różne metody leczenia:
1. Leki: krople do oczu obniżające ciśnienie i poprawiające ukrwienie nerwu wzrokowego
2. Leczenie laserem
3. Leczenie chirurgiczne mające na celu udrożnienie odpływu cieczy.

%d bloggers like this: