Przygotowanie do zawodu i perspektywy zatrudnienia

Podział ćwiczeń leczniczych

  1. Ze względu na oddziaływanie i ustrój człowieka

– miejscowe

– ogólno-usprawniające

– metody terapeutyczne

  1. Ze względu na metody

– ćwiczenia bierne

– czynno-bierne

– bierno-regresyjne

– relaksacji poizometrycznej

– wspomagane

– samowspomagane

– czynne w odciążeniu

– czynne w odciążeniu z oporem

– czynne wolne

– czynne z przyborami

– czynne na przyborach

– czynne z oporem

– izometryczne

– synergistyczne

– kontralateralne

– oddechowe

– w wodzie

– antygrawitacyjne

– elongacyjne

– prawidłowej postawy ciała

– wybrane metody

  • Metoda Vojty
  • PNF
  • Bobath
  • McKenziego
  1. Ze względu na ilość ćwiczących

– indywidualne

– grupowe

Ćwiczenia bierne są to ćwiczenia, w których ruch w stawie pacjenta uzyskuje się ręką terapeuty lub specjalnymi urządzeniami mechanicznymi. To terapeuta wykonuje ruch, a pacjent czynnie uczestniczy w rozluźnieniu mięśni.

Cel ćwiczeń biernych
Podstawowym zadaniem jest oddziaływanie na ośrodkowy układ nerwowy przez udrażnianie szlaków torowania głównie proprioceptywnego (czucia głębokiego) – docisk na powierzchnie stawowe albo pełne rozciągnięcie mięśnia w obrębie stawu.

– Korzystnie wpływają na sferę czucia powierzchownego przez drażnienie eksteroreceptorów skóry pacjenta poprzez jej kontakt z ręka terapeuty
– Stymulują ideomotorycznie – prowadzą do nauki, zapamiętywania i utrwalania nowych nieznanych ruchów
– Zasadniczym celem tych ćwiczeń, jeśli to możliwe, jest zmiana ruchu biernego na czynny
– Ćwiczenia bierne podtrzymują sprawność kilku składowych narządu ruchu takich jak mięśnie, więzadła czy stawy utrzymując odpowiednio ich długość, elastyczność i ruchomość
– Opóźniają postęp zmian degeneracyjnych wynikających z nieczynności albo z istoty procesu patologicznego
Fizjologicznie:
– Wspomagają działanie mechanizmu tzw. „pompy mięśniowej” (nacisk na układ żylny, czego rezultatem jest sprawniejszy odpływ krwi żylnej z obwodu a zyskuje na tym odżywienie tkanek obwodowych tzn. mięśni, torebek stawowych, skóry)
– Zapobiegają zesztywnieniom stawowym, obrzękom zastoinowym, pośrednio odleżynom

Przeciwwskazania do ćwiczeń biernych
a) stany pourazowe po złamaniach kości długich niepełnym zrostem
b) stany zapalne stawów różnego pochodzenia
c) stany po zwichnięciu i innych urazach stawowych i śródstawowych
d) urazy skóry, mięśni, innych tkanek miękkich oraz stany bezpośrednio po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów
e) występowanie bólu podczas ćwiczenia

Wskazania do ćwiczeń biernych
a) porażenia niedowłady mięśni szkieletowych
b) zwiększone patologiczne napięcie mięśniowe (spastyczne)
c) nie utrwalone ograniczenia ruchomości w stawach
d) zła trofika tkanek miękkich w częściach narządu ruchu objętych procesem patologicznym
e) potrzeba utrzymania odpowiedniej długości i elastyczności w mięśniach szkieletowych.
f) ćwiczenia przygotowujące kończyny do ruchu po długim unieruchomieniu
g) choroby układu krążenia

Ćwiczenia kontralateralne
Ćwiczenia wykonywane w celu uzyskania napięcia mięśniowego w kończynie, w której bezpośrednie działanie jest niemożliwe, np. z powodu unieruchomienia w gipsie. Wykonuje się ruchy kończyną przeciwną z maksymalnym oporem. Są to ćwiczenia synergistyczne.

Robin McKenzie, fizjoterapeuta z Nowej Zelandii, opisał bardzo dokładnie lecznicze działanie przeprostów oddziałujące dość skutecznie na większość osób odczuwających powszechne dolegliwości wynikające z codziennych, mechanicznych przeciążeń kręgosłupa. Całą terapię opracował jako samoleczenie do wykorzystania przez samego pacjenta. Po latach jego metoda stała się na świecie najpopularniejszym, najtańszym, najprostszym i najskuteczniejszym sposobem samoleczenia i zapobiegania powszechnie odczuwanym bólom kręgosłupa.

Ćwiczenia elongacyjne
Przez ćwiczenia elongacyjne rozumiemy wyciągnięcie kręgosłupa w jego osi długiej. Ćwiczenia elongacyjne aktywizują mięśnie kręgosłupa i mają na celu zmniejszenie istniejących krzywizn
patologicznych. Wyciągnięcie kręgosłupa ku górze może się odbywać dzięki udziałowi własnych mięśni, a może być też uzyskane przez zastosowanie specjalnych pasów lub wyciągu. W
pierwszym przypadku mamy do czynienia z elongacją czynną, w drugim z elongacją bierną.

Poizometryczna relaksacja jest to sposób rozciągania mięśni, który opiera się na fizjologicznych mechanizmach, jakie zachodzą w mięśniu podczas pracy.

NDT Bobath
Koncepcja rehabilitacji dla pacjentów po przebytym udarze mózgu lub innych urazach mózgowo czaszkowych.

%d bloggers like this: