Przygotowanie do zawodu i perspektywy zatrudnienia

Terapia zajęciowa 04

PROWADZENIE TERAPII ZGODNIE Z PLANEM
Efektywne oddziaływanie terapeutyczne zależy od wielu czynników, ale zawsze podstawą sukcesu jest dobra znajomość podopiecznego, odpowiedni dobór materiału rzeczowego oraz możliwość metodycznego wykorzystania nowych technologii, różnorodnych środków i nowoczesnych urządzeń.
W trakcie prowadzenia zajęć terapeutycznych niezbędne jest zastosowanie zasad pedagogii specjalnej. { OLIGOPHRENOPEDAGOGIKA }

ZASADY TERAPII ZAJĘCIOWEJ
Zasada personalizacji, która uznaje, że osoba niepełnosprawna, bez względu na rozległość i głębokość dysfunkcji, pozostaje zawsze podmiotem z gwarantowanym prawem do godności i tożsamości osobowej, które są motorem do samorealizowania się w życiu społecznym.

Zasada indywidualizacji, czyli dostosowanie pozytywnych postaw i działań terapeutycznych do kategorii niepełnosprawności i charakteru osób. Zasada ta odwołuje się do potrzeby wewnętrznej aktywności z 
uwzględnieniem indywidualnych, osobowych i osobowościowych cech rozwoju osoby niepełnosprawnej.

Zasada sukcesu

Zasada wielostronnego mobilizowania i wzmacniania osiągnięć. W trakcie prowadzonej terapii możliwa jest pewna elastyczność i zmiana pewnych elementów planu, jeśli zaplanowane metody nie mogą być zrealizowane z powodu istotnych przyczyn.

MONITOROWANIE
Śledzenie przebiegu terapii jest niezbędnym elementem stałego procesu terapeutycznego. Z jednej strony pozwala dostrzec postępy w prowadzonym procesie, z drugiej zaś pozwala na zmodyfikowanie planu, który 
nie przynosi zamierzonych efektów. Monitorowanie może odbyć za pomocą różnych technik.

FORMY ORGANIZACJI ZAJĘĆ
Grupowa – polega na wykonywaniu tych samych zadań przez kilka osób.
Indywidualna – pacjent wykonuje zadania specjalnie dla niego przeznaczone. Zajęcia są przygotowane (celowo) tak, aby korygowały jego zaburzone strefy w sposób indywidualny.

Placówki do wykonywania terapii zajęciowej
– szpitale
– domy pomocy społecznej { DPS }
– świetlice / domy środowiskowe pomocy
– sanatoria
– warsztaty terapii zajęciowej { WTZ }
– dzienne domy pomocy społecznej
– fundacje
– rodzinne domy samopomocy
– ośrodki rehabilitacyjno-edukacyjno-wychowawcze { ORE }
– kluby aktywności,
– świetlice szkolne
– świetlice terapeutyczne
– szkoły specjalne

Rodzaje terapii zajęciowej
{ W książce Eweliny Koniecznej jest opisany każdy rodzaj terapii }

1. ERGOTERAPIA { terapia przez pracę – zajęcia manualne }
Jest to metoda wykorzystująca różne rodzaje pracy i rekreacji, jako środki terapeutyczne. Ergoterapia towarzyszy, wspiera, uzdatnia i usprawnia ludzi w każdym wieku, którzy maja trudności w wykonywaniu codziennych czynności, którzy nie radzą sobie ze swoimi ograniczeniami i musza prosić o pomoc osoby trzecie.
Cel ergoterapii – takie leczenie chorych i niepełnosprawnych, aby spełnić ich potrzeby zawodowe, socjalne, tak by mogli brać aktywny udział w życiu w pełnym tego słowa znaczeniu.
Terapia ta polega również na zachęcaniu osoby dotkniętej niepełnosprawnością do brania czynnego udziału w życiu osobistych i społecznym oraz pokazaniu, że chory jest w stanie poradzić sobie z codziennością, że potrafi przeciwstawiać się codziennym trudnościom, że może to zrobić nie prosząc nikogo o pomoc, a tym samym być niezależny.

Metoda to systematyczny sposób postępowania, prowadzący do założonego wyniku. { Skoncentrowane czynności praktyczne wykonywane w określonym porządku, pozwalające na uzyskaniu określonego efektu 
oddziaływania terapeutycznego }

Technika – materiał i narzędzia pacy.

Metody ergoterapii  / Technika ergoterapii
Dziewiarstwo / Szydełkowanie, robienie na drutach
Hafciarstwo / Gobelinowe, krzyżykowe, wyszywanie
Tkactwo  / Tkanie na krośnie, na ramkach, makrama, breloczki
Krawiectwo  / Szycie rzeczy użytkowych, zabawkarstwo, reperowanie odzieży
Kaletnictwo / Tworzenie wyrobów ze skóry
Metaloplastyka / Wyroby z metalu, drutu
Stolarstwo / Prace w drewnie i z drewnem
Ogrodnictwo / Prace ogrodnicze, sianie, kopanie
Wikliniarstwo 
Garncarstwo i ceramika 

2. SOCJOTERAPIA
Jest to terapia zaburzeń zachowania i zaburzeń emocjonalnych w toku spotkań grupowych, spotkań towarzyskich.
3. ARTETERAPIA
Terapia przez sztukę, podopieczny ma kontakt bierny lub czynny z kultura i sztuką.

%d bloggers like this: