Przygotowanie do zawodu i perspektywy zatrudnienia

Rehabilitacja 01

Zdrowie to nie tylko brak choroby, ale optymalny stan człowieka pod względem biologicznym, psychicznym i społecznym.

Osoba niepełnosprawna to osoba o naruszonej sprawności funkcjonalnej lub aktywności życiowej – w stopniu utrudniającym wypełnienie jej normalnych czynności charakterystycznych dla osoby danej płci i wieku.

Niepełnosprawność to stan fizyczny lub psychiczny, który czasowo lub trwale ogranicza lub uniemożliwia wypełnienie zadań życiowych i ról społecznych zgodnie z przyjętymi normami (społecznymi i prawnymi).

Rehabilitacja jest to kompleksowe i skoordynowane stosowanie środków medycznych, socjalnych, wychowawczych i zawodowych w celu przywrócenia chorego do normalnego życia i umożliwienie mu odzyskania 
maksymalnie największej sprawności.

Rehabilitacja jest integralną częścią leczenia i powinna być:
– powszechna
– wczesna
– kompleksowa
– ciągła

Przyczyny niepełnosprawności
1.) choroby układu ruchu
– narządów wewnętrznych
– układu nerwowego
-narządów zmysłów

2.) urazy zatrucia złamania, zwichnięcia
3.) wady i urazy wrodzone, choroby genetyczne, ubytki kończyn

Potrzeba to brak czegoś w organizmie, co uniemożliwia normalne funkcjonowanie

Piramida potrzeb człowieka podczas rehabilitacji

Warstwa samorealizacji
– dążenie do rozwoju możliwości i realizacji celu
Warstwa szacunku
– potrzeba respektu i uznania innych
– potrzeba dobrego statusu społecznego
– potrzeba sławy
– potrzeba dominacji
Warstwa przynależności i miłości (dążenie do przezwyciężenia osamotnienia, alienacji)
Warstwa bezpieczeństwa (unikanie tego, co może przynieść śmierć lub cierpienie)
– potrzeba zależności
– potrzeba opieki i oparcia
– potrzeba braku lęku
– potrzeba ładu
Warstwa biologiczna
– potrzeba jedzenia
– potrzeba odpoczynku
– potrzeba przyjemnych doznań zmysłowych
– potrzeby seksualne

Rehabilitację dzielimy na medyczną, społeczną i zawodową.

Rehabilitacja medyczna to zorganizowane działanie przebiegające za pośrednictwem jednostek służby zdrowia.

Cele rehabilitacji medycznej to:
– niedopuszczenie osłabienia mięśni i innych powikłam związanych z urazem, chorobą
– przyśpieszenie procesu regeneracji
– kierowanie procesem adaptacji w przypadku zmian, które nie mogą być zastąpione przez procesy fizjologiczne
– przyspieszenie kompensacji, kierowanie tym procesem w przypadku trwałych uszkodzeń organizmu

Rehabilitacja społeczna przebiega przy udziale różnych instytucji i organizacji
Celem rehabilitacji społecznej jest umożliwienie osobie niepełnosprawnej maksymalnego przystosowania się do warunków środowiska zewnętrznego w taki sposób, aby stał się aktywną i pełnosprawną jednostką

Celem rehabilitacji zawodowej jest przygotowanie osoby niepełnosprawnej do pracy zawodowej w zmienionych warunkach.

Rehabilitacja jest to zespół działań
– lecznicznych
– psychologicznych
– technicznych
– szkoleniowych
– edukacyjnych
– społecznych
zmierzających do osiągnięcia, przy aktywnym udziale pacjentów, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania w życiu osobistym i społecznym

Nawiazanie kontaktu jest pierwszym zadaniem terapeuty zajęciowego

Polska koncepcja rehabilitacji – Wiktor Dega
powszechność (wszystkie dyscypliny medyczne / dostępna wszystkim bez względu na wiek i stan zdrowia )
wczesne zapoczątkowanie (rozpoczęcie procesu rehabilitacji już w trakcie leczenia prowadzi do szybszego przywrócenia utraconych funkcji przez chorego lub ukształtowanie takich mechanizmów kompensacyjnych

kompensacja (zastępowanie funkcji np. wyostrzenie innych zmysłów i przejmowanie przez nie funkcji innych organów / okulary, protezy)
zespołowość i kompleksowość (zawiera w sobie aspekt leczniczy, psychologiczny, społeczny i zawodowy)
ciągłość rehabilitacji (obejmuje osoby w już trakcie leczenia szpitalnego, powierza ich opiece ambulatoryjnej, póżniej rehabilitacja kontynuowana jest w domu)

Dziedziny rehabilitacji
medyczna (proces leczenia, który umożliwia przyspieszenie procesu naturalnej regeneracji i zmniejszenie psychicznych i fizycznych następstw choroby)
społeczna (proces, który zmierza do przywrócenia samodzielności społecznej osobie, która jest jej pozbawiona, a tym samym znajduje się poza nawiasem życia społecznego. Obejmuje też edukację osób zdrowych w zakresie potrzebnym do zrozumienia osób niepełnosprawnych, ich akceptacji jako pełnowartościowych członków społeczeństwa.
zawodowa (zajmuje się przywróceniem zdolności do aktywności zawodowej osoby niepełnosprawnej poprzez naukę zawodu możliwego do wykonania, przy istniejącej dysfunkcji. Zajmuje się również stwarzaniem warunków do pracy osobie niepełnosprawnej)

%d bloggers like this: